Część artystyczna
Pomysł/ Oryginalność
Liczy się kreatywność, pomysłowość i osobowość. Umiejętność kreatywnego stworzenia czegoś nowego i wyjątkowego. Opowiedzenie „historii” na scenie.
Choreografia
Wykorzystanie całej sceny oraz obu drążków. Ocena choreografii oraz użytych elementów w połączeniu z muzyką. Wymagana jest różnorodność ruchów. Wybór tańca i stylu aktorskiego powinien być dostosowany do muzyki i tematu pokazu.
Emocje/ Artyzm/ Flow
Interpretacja emocjonalna powinna być widoczna w ruchach ciała i wyrazie twarzy. Emocje powinny być jasno przedstawione publiczności i jury oraz pasować do tematu pokazu. Kategoria Exotic będzie oceniana pod względem zmysłowości i płynności ruchów.
Floorwork
Zawodnik skupia się na ruchach i technice wykonania przejść na rurce jak i bez niej. Płynne przejście pomiędzy drążkami oraz przejścia drążek – podłoga.
Muzykalność
Zawodnik powinien dostosować elementy choreografii do muzyki i utrzymać taniec w rytmie piosenki. Oceniana będzie emocjonalna interpretacja dźwięków, a także umiejętność akcentowania muzyki.
Część techniczna
Siła i dynamika
Zawodnik powinien wykonywać ruchy z widoczną łatwością i dynamiką.
Technika
Wszystkie części ciała powinny być zaangażowane w ruch, żeby Zawodnik miał kontrolę nad sekwencjami. Technika Zawodnika powinna być łatwa, kontrolowana i niezawodna. Ciężkie momenty nie powinny być widoczne podczas występu. Zeskoki są nagradzane, jeśli zostaną poprawnie wykonane. Ruch jest wykonany z kontrolą i świadomością ciała. Wszystkie przejścia powinny być płynne i bez wysiłku. Zastoje w ruchu, niedociągnięte stopy i nieprawidłowo ustawiony chwyt na drążku, a także brak kontroli są postrzegane jako brak płynności.
Elastyczność
Rozciągnięcie odnosi się do nóg, pleców, bioder i ramion. Aby uzyskać najwyższą ocenę, Zawodnik musi wykazać ruchy w pełnej mobilności. Szpagaty powinny być dociągnięte do 180 stopni, w przypadku kategorii Amator do 160 stopni. Niedociągnięte stopy do pozycji point będą brane pod uwagę przy ocenie, z wyjątkiem momentów, kiedy są one wyrazem artystycznym i wyraźnie brak stopy point jest częścią choreografii.
Elementy akrobatyczne
W tej podkategorii ocenia się przede wszystkim poziom trudności i poprawność wykonania elementów akrobatycznych. Ważne są także płynność wejścia i wyjścia z elementu. Liczy się również zakres ruchu, czystość linii oraz bezpieczeństwo wykonania, umiejętność łączenia elementów akrobatycznych w spójną sekwencję.
Kontrola ruchu/balans
Stabilność ciała podczas wszystkich elementów i przejść, bez drżenia, chwiania się czy utraty równowagi, precyzja pozycji ciała, kontrolę kończyn oraz utrzymanie napięcia mięśniowego, płynność ruchu bez zbędnych korekt.
Odliczenie punktów
Dysfunkcja stroju
Nie widać miejsc intymnych. Strój powinien być dobrze dopasowany, umożliwiać komfortowy ruch i nie utrudniać występu. Rozdarcie lub rozluźnienie stroju prowadzi do odliczenia punktów.
Poślizg
Utrata chwytu w rękach, nogach lub innych częściach ciała, która zmusza uczestnika do ponownego przechwycenia drążka lub upadku. Upadek (poza zamierzonym) w figurę lub zejście w dół jest uważany jako poślizg. Powtarzające się poślizgi i komplikacje prowadzą do odliczenia punktów.
Upadek
Jeśli drążek zostanie złapany podczas zejścia, a wyraźnie nie jest częścią występu, to jest uważane za upadek. Dotyczy również upadku na ziemie lub upadku z rękami na ziemie. Tylko celowe zeskoki i upadki nie są uważane za przypadkowe upadki. Zabrania się opuszczania sceny podczas sekwencji, nawet jeśli jest to część choreografii. Jeśli Zawodnik opuści scenę podczas zawodów jest zdyskwalifikowany.
Wulgarne ruchy
Ruchy seksualne, które insynuują stosunek seksualny. Zabrania się dotykania intymnych części ciała.
Zabronione figury
Odjęcie za wykonanie figury niedozwolonej w danej kategorii.
Ocena gościa specjalnego
Kostium
Estetyka, jakość wykonania oraz dopasowanie stroju do charakteru występu i tematyki układu. Harmonia kolorystyczna, detale stroju, jego funkcjonalność (nie krępuje ruchów, nie zsuwa się), a także oryginalność i kreatywność projektowania. Kostium powinien wzmacniać przekaz artystyczny, bez elementów rozpraszających uwagę czy naruszających standardy estetyczne regulaminu.
Sceniczność
Umiejętność wykorzystania przestrzeni scenicznej, interakcję z publicznością oraz ogólny efekt wizualny występu. Kluczowe są dynamiczne zmiany poziomów, świadome użycie całej dostępnej przestrzeni, kontakt wzrokowy z widownią oraz atmosfera budowana przez oświetlenie i muzykę, spójność wizualna i emocjonalna, która przyciąga uwagę i utrzymuje zainteresowanie odbiorców przez cały układ.
Mowa ciała
Ocenia się ekspresję emocjonalną, płynność gestów oraz komunikację niewerbalną z publicznością, naturalność ruchów, zaangażowanie twarzy, świadome użycie rąk, głowy i spojrzenia, które wzmacniają przekaz emocjonalny układu. Ważna jest autentyczność przekazu, brak napięcia czy sztuczności oraz zdolność do budowania historii poprzez ciało, bez nadmiernego naśladownictwa czy teatralności.